LEERSTOORNIS

WAT ZIJN LEERSTOORNISSEN?

Leerstoornissen zijn primaire leerproblemen (lees meer). Men vermoedt dat ze erfelijk zijn en personen met leerstoornissen bepaalde neurologische ‘afwijkingen’ bezitten. Kinderen met leerstoornissen beschikken gewoonlijk over een normale intelligentie. Belangrijke kenmerken van leerstoornissen zijn dan ook dat ze hardnekkig en specifiek zijn.

Hardnekkig: de leerstoornis zal nooit ‘weggaan’. Mits goede hulpverlening kan de persoon met een leerstoornis geslaagd functioneren in het onderwijssysteem, maar zal altijd problemen ondervinden op een specifiek vlak. In de regel moet dus het leerproces, de didactiek en de leerdoelen zich aanpassen aan de persoon.
Specifiek: de stoornis is specifiek voor een bepaald leergebied (lezen, spelling, rekenen etc.).

Meestal worden leerstoornissen al op een jonge leeftijd opgemerkt door de leerkrachten of de ouders. Het hebben van een leerstoornis betekent meer dan een bemoeilijkte lees- of rekenvaardigheid. Kinderen met bijvoorbeeld dyslexie of dyscalculie, zijn niet lui. Hun falen is geen onwil. Maar buitenstaanders kunnen hen wel zo beoordelen. Veel kinderen met een leerstoornis verliezen daardoor hun zelfvertrouwen, worden gespannen en faalangstig en ontwikkelen een negatief zelfbeeld. Ze geven het op met de gedachte “Zie je wel dat ik het niet kan!”.

Deze kinderen hebben in principe wel het vermogen om te leren, maar dit kan niet tot uiting komen zonder dat zij extra ondersteund worden zowel cognitief als op sociaal en emotioneel vlak.